کارول ایزارد

شما اینجا هستید:

دکتر کارول ایزارد ( 8 اکتبر 1923 – 5 فوریه 2017) محقق روان شناسی آمریکایی بود، که به خاطر مشارکت وی در تئوری تشخیص هیجان ها و سیستم کدگزاری بیشترین تفاوت وابسته به هیجان (MAX) شناخته می شود.

1

ایزارد همچنین وی مطالعات تجربی تئوری بازخورد چهره را به عهده داشت، که در آن بر اساس هیجان های دارای توابع متفاوت که باعث برون فکنی هیجان چهره و احساسی که هر هیجان موجب می شود، به تحقیق می پردازند. علاوه بر مطالب اشاره شده، ایزارد یک روش اندازه گیری چند بعدی در خصوص گزارش های درون نگری به وجود آورده است – مقیاس دیفرانسیل هیجان ها –  ویرایش چهارم این روش در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرد. (DES-IV). در ادامه ایزارد تحقیقات خود را معطوف به گسترش هیجان در کودکان و آزمایش آموزش هیجان به کودکان کرد.

2

مقام های آکادمیک

ایزارد در سال 1952 دکترای خود را از دانشگاه سیراکوز کسب و در ابتدا به عنوان استاد روانشناسی در دانشگاه واندربیلت مشغول به کار شد، محلی که تحقیقات پیشگامانه خود را در خصوص هیجان ها آغاز کرد. در 1976 به دپارتمان روان شناسی دانشگاه دلاوار جاییکه به عنوان پروفسور روان شناسی در آزمایشگاه مک کینلی پیوست و تا زمان بازنشستگی در سال 2014 آنجا مشغول به کار بود. در تاریخ 22 اکتبر 2012 یادبود ایزارد برای کارهای وی در گسترش درک هیجان انسان برگذار گردید.

3

کتاب ها

چهره هیجان (1993) ناشر ایرینگتون

روان شناسی هیجان ها (1991) نیویورک

هیجان های انسان (1977) نیویورک

الگوهای هیجان ها: تجزیه و تحلیل جدید اضطراب و افسردگی (1972) نیویورک

چهره هیجان (1971) نیویورک

افسردگی در جوانان: دیدگاه های توسعه و بالینی (1985) گیلفورد

هیجان ها، شناخت و رفتار (1984) انتشارات دانشگاه کمبریج ( همراه جرومی کاگان)

سنجش هیجان ها در نوزادان و کودکان: جلد اول (1982) انتشارات دانشگاه کمبریج