کارول ایزارد

شما اینجا هستید:

دکتر کارول ایزارد ( ۸ اکتبر ۱۹۲۳ – ۵ فوریه ۲۰۱۷) محقق روان شناسی آمریکایی بود، که به خاطر مشارکت وی در تئوری تشخیص هیجان ها و سیستم کدگزاری بیشترین تفاوت وابسته به هیجان (MAX) شناخته می شود.

۱

ایزارد همچنین وی مطالعات تجربی تئوری بازخورد چهره را به عهده داشت، که در آن بر اساس هیجان های دارای توابع متفاوت که باعث برون فکنی هیجان چهره و احساسی که هر هیجان موجب می شود، به تحقیق می پردازند. علاوه بر مطالب اشاره شده، ایزارد یک روش اندازه گیری چند بعدی در خصوص گزارش های درون نگری به وجود آورده است – مقیاس دیفرانسیل هیجان ها –  ویرایش چهارم این روش در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرد. (DES-IV). در ادامه ایزارد تحقیقات خود را معطوف به گسترش هیجان در کودکان و آزمایش آموزش هیجان به کودکان کرد.

۲

مقام های آکادمیک

ایزارد در سال ۱۹۵۲ دکترای خود را از دانشگاه سیراکوز کسب و در ابتدا به عنوان استاد روانشناسی در دانشگاه واندربیلت مشغول به کار شد، محلی که تحقیقات پیشگامانه خود را در خصوص هیجان ها آغاز کرد. در ۱۹۷۶ به دپارتمان روان شناسی دانشگاه دلاوار جاییکه به عنوان پروفسور روان شناسی در آزمایشگاه مک کینلی پیوست و تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۴ آنجا مشغول به کار بود. در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۱۲ یادبود ایزارد برای کارهای وی در گسترش درک هیجان انسان برگذار گردید.

۳

کتاب ها

چهره هیجان (۱۹۹۳) ناشر ایرینگتون

روان شناسی هیجان ها (۱۹۹۱) نیویورک

هیجان های انسان (۱۹۷۷) نیویورک

الگوهای هیجان ها: تجزیه و تحلیل جدید اضطراب و افسردگی (۱۹۷۲) نیویورک

چهره هیجان (۱۹۷۱) نیویورک

افسردگی در جوانان: دیدگاه های توسعه و بالینی (۱۹۸۵) گیلفورد

هیجان ها، شناخت و رفتار (۱۹۸۴) انتشارات دانشگاه کمبریج ( همراه جرومی کاگان)

سنجش هیجان ها در نوزادان و کودکان: جلد اول (۱۹۸۲) انتشارات دانشگاه کمبریج