هیجان ها و روابط اجتماعی نوزادان

شما اینجا هستید:

حالات هیجانی در برقراری اولین ارتباطات نوزاد نقش دارند. توانایی برقراری ارتباط هیجانی توسط نوزادان اجازه تعامل های هماهنگ و آغاز پیوند عاطفی با مراقبان خود را می دهد. والدین در پاسخ به حالت هیجانی نوزادان، تنها حالات هیجانی خود را تغییر می دهند اما نوزادان در پاسخ به حالات هیجانی آنها را اصلاح می کنند. به عبارت دیگر، این تعاملات به صورت متقابل تنظیم می گردد. زیرا این هماهنگی به صورت تعامل دوطرفه یا همزمان تعریف می گردد. پاسخ والدین به رشد هیجانی نوزادان کمک می کند، اینکه نوزاد در آینده مضطرب یا شادمان باشد تحت تأثیر این موضوع است.

نوزادان در تعامل با والدین دو هیجان گریه و لبخند را نشان می دهند، آنها اولین نوع ارتباط هیجانی نوزادان هستند.

۱

گریه :

مهمترین مکانیسم نوزاد تازه متولد شده برای برقراری ارتباط با جهان است. نخستین گریه نشان دهنده ی پر شدن هوا در درون ریه هاست. گریه همچنین اطلاعاتی در مورد سیستم عصبی مرکزی نوزاد را نشان می دهد. نوزاد تازه متولد شده تمایل به پاسخ به وسیله هیجانات چهره به همراه گریه در زمان شنیدن گریه نوزادان تازه متولد دیگر را دارد.

حداقل سه نوع گریه وجود دارد:

گریه عمومی : شامل الگو های ریتمیک گریه که به دنبال آن کودک سکوت کرده و سپس یک صدای سوت مانند که از گریه اصلی بلندتر است در می آورد و بعد از آن مدتی استراحت کرده و دوباره گریه راآغاز می کند. برخی از کارشناسان مراحل اولیه رشد، استرس گرسنگی را یکی از دلایل تحریک نوزادان برای گریه ی عمومی می دانند.

گریه خشم : تغییر گریه ی عمومی به دلیل خروج هوای بیشتر از طریق تارهای صوتی.

گریه درد : صدای بلند اولیه ی ناگهانی و طولانی به همراه نگه داشتن نفس، بدونه ایجاد ناله ی اولیه. گریه ی درد بوسیله محرک با شدت بالا تحریک می شود.

بیشتر بزرگسالان توانایی تشخیص خشم و درد را در زمان فریادهای نوزادان دارند. همچنین والدین در تشخیص گریه ی کودک خود بهتر از سایرین عمل می کنند.

۲

خنده :

قدرت لبخند نوزادان از نظریه پرداز بریتانیایی جان بالبی ( ۱۹۶۹ )گرفته شده است:

" آیا می توانیم شک کنیم که نوزاد با لبخند بهتر، دوست داشتنی تر بوده و بدین ترتیب از او بهتر مراقبت می شود؟ مایه ی خوشبختی نوزاد است که مورد برای بقا جهت گول زدن و به بردگی گرفتن مادر طراحی شده است. "

دو نوع لبخند را می توان در نوزادان مشخص کرد :

لبخند بازتابی : لبخندی که در پاسخ به محرک های خارجی رخ نمی دهد و به نظر می رسد که در ماه اول پس از تولد در هنگام خواب به وجود می آید.

لبخند اجتماعی : لبخندی که در پاسخ به محرک خارجی به طور معمول در چهره نوزاد مشاهده می شود. لبخند اجتماعی در اوایل ۴ تا ۶ هفتگی در پاسخ به مراقب نمایان می گردد.