کاربرد سلول های گلیال

شما اینجا هستید:

کاربرد سلول های گلیال در درجه اول پشتیبانی فیزیکی از نورون ها را عمل می کنند. سلول های دیگر محیط داخلی مغز، بخصوص محیط مایع نورون و سیناپس های آن ها را تنظیم می کنند و نورون ها را از بین می برند. طی جنین زایی زودرس، سلول های گلیال کوچ نورون ها را اداره می کنند و مولکول هایی را تولید می کنند که باعث رشد آکسون ها و دندریت ها شود.

۱

مرمت و توسعه نورون

گلیال همچنین در توسعه سیستم عصبی و در فرایند هایی مانند سیناپتیک پلاستیسیتی و سیناپتوجنسیس بسیار مهم است. گلیال دارای یک نقش در تنظیم مرمت نورون ها بعد از جراحت را دارد. در سیتم عصبی مرکزی، گلیال، مرمت را سرکوب می کند و سلول های گلیال که آستروسیتها شناخته می شوند، بزرگ و گسترش می یابند تا شکل یک زخم زدگی بگیرد و مولکول های بازدارنده تولید کنند که جلوی رشد مجدد ضایعه یا بریدن آکسون را بگیرد. در سیستم عصبی محیطی، سلول های گلیال، سلول های شوآن شناخته می شوند که مرمت را ترویج می کند. بعد از جراحت آکسونی، سلول های شوآن به یک حالت توسعه قبلی باز می گردند تا رشد مجدد آکسون را تقویت کنند. این تفاوت بین سیستم عصبی مرکزی و سیستم عصبی پیرامونی امید را برای احیا بافت عصبی در سیستم عصبی مرکزی را بالا می برد. برای مثال، یک نخاع ممکن است پس از جراحت یا قطع، بتواند مرمت شود. سلول های شوآن همچنین neuri-lemmocytes شناخته می شود. این سلول ها، فیبر های عصبی سیستم عصبی پیرامونی را با پیچاندن یک فیبر عصبی با هسته در داخل خود آن، می پوشانند. این فرایند یک غلاف میلین را ایجاد می کند که نه تنها در رسانایی کمک می کند بلکه در بازسازی الیاف آسیب دیده نیز یاری می کند.

۲

ایجاد غلاف میلین

الیگودندروسیتها یک نوع دیگر از سلول گلیال در سیستم عصبی مرکزی هستند. این دندروسیتها شبیه به بدن یک اختاپوس هستند و شامل پانزده فرایند بازو مانند است. هر بازو به یک الیاف عصبی و مارپیچی اطراف آن می رسد و یک غلاف میلین را می سازد. این غلاف میلین الیاف عصبی را از مایع خارج سلولی عایق می کند و همچنین سرعت انتقال سیگنال در الیاف عصبی را بالا می برد.

۳

انتقال عصبی

تحقیقات اخیر نشان می دهد که سلول های گلیال هیپوکامپ و مخچه در انتقال سیناپسی شرکت می کنند و ترخیص ناقل های عصبی از شکاف سیناپسی را تنظیم می کنند و گلیوترنسمیتر هایی مانند ATP را آزاد می کند که عملکرد سیناپسی را تلفیق کند.

آستروسیتها در ترخیص ناقل های عصبی از داخل شکاف سیناپسی حیاتی هستند، که تشخیص میان ورود پتانسیل های عمل و جلوگیری از ایجاد مواد سمی از برخی از ناقل های عصبی مانند گلوتامات را ایجاد می کند. همچنین تصور می شود که گلیال در بسیاری از بیماری های نورولوژیکال مانند بیماری آلزایمر نقش دارد. علاوه بر این، حداقل در شرایط آزمایشگاهی، آستروسیتها می توانند گلیوترنسمیتر گلوتامات در پاسخ به تحریک خاص را آزاد کنند. یکی دیگر از انواع منحصر به فرد سلول گلیال، سلول های پیشگام الیگودندروسیت یا OCP ها، دارای سیناپس های بسیار مشخص و کاربردی از حداقل دو گروه عمده نورون ها است. تنها تفاوت میان نورون ها و سلول های گلیال، نورون ها دارای آکسون، دندریت و ظرفیت تولید پتانسیل های عمل است.