گوش ندادن

شما اینجا هستید:

یکی از کانال های دریافت اطلاعات از دنیا شنیدن است، اهمیت این کانال باعث شده است که افراد به عنوان کسب یک مهارت تمایل به یادگیری نحوه صحیح گوش دادن داشته باشند. دستیابی به این موضوع در قالب یک مهارت دارای آموزه های متفاوتی است و افراد از تکنیک ها مختلفی در مورد درست شنیدن و گوش دادن استفاده می کنند. این در حالی است که گوش دادن و دریافت اطلاعات شنوایی در گام نخست یک عملکرد فیزیولوژی است و در گام بعدی با امیال و باورهای فرد فیلترهای در مغز فعال می شوند و گوش دادن یا ندادن آن موضوع را در یک فرد یا افراد سبب می شود. با توجه به توضیحات ارائه شده  گوش دادن واقعی نیست و گوش ندادن ابزاری مهم برای کسب مهارت گوش دادن صحیح است. در ادامه مطلب به شش نوع معروف گوش ندادن که تقریبا همگی با آنها آشنایی داریم اشاره میکنم و همچنین تفسیر هر کدام را در راستای شناخت ریشه های میل و باور در خود و دیگران بیان می کنیم.

۱

شبه گوش دادن

یعنی وانمود کردن به گوش دادن در شبه گوش دادن افراد ظاهرا به سخنان طرف مقابل توجه دارند اما حواس انها جای دیگری است که دوحالت دارد علاقه ای به شنیدن آنها ندارند یا وقتی خسته می شوند به شبه گوش دادن روی می آوریم.

۲

انحصاری کردن

یعنی متمرکز کردن ارتباط بر روی خودمان بجای شخصی که حرف می زند. انحصاری کردن معمولا به صورت انجام میشود. نخست عرض کردن بحث و مطرح کردن خودمان به عنوان موضوع بحث است.
روش دیگر انحصاری کردن توی حرف کسی دویدن است با هدف هدایت بحث بسوی خودمان یا موضوعات مورد علاقه خودمان.

۳

گوش دادن گزینشی

سومین نوع گوش ندادن است که تمرکز بر بخشهایی از سخنان دیگران می باشد. انسانها وقتی گزینشی گوش میدهد که قسمتهایی از پیام را به دلیل عدم علاقه یا مخالفت خود نشنیده می گیرند یا فقط بر موضوعاتی که مورد علاقه یا با آنها موافقند تمرکز می کنند.

۴

گوش دادن تدافعی

وقتی اتفاق می افتد که سخنان دیگران را حمل بر حمله انتقاد یا خصومت آنان کنیم در حالی که آنها چنین قصدی ندارند. درهنگام تدافعی گوش دادن فکر می کنیم دیگران به ما علاقه و اعتماد ندارند و احترامی برای ما قایل نیستند و بدون توجه به صحبتهای آنان برداشت خود را کاملا درست می دانیم.

۵

کمین کردن

عبارت است از خوب گوش دادن بمنظور حمله کردن به فردی که مشغول صحبت کردن است. کمین کردن برخلاف سایر اقسام گوش ندادن مستلزم با دقت گوش دادن است اما نه با انگیزه علاقه مندی به طرف مقابل و صداقت کمین کنندگان به این دلیل به سخنان طرف مقابل گوش می دهند که برای حمله به او مهمات جمع کنند.

۶

تحت الفظی گوش دادن

آخرین قسم از گوش ندادن ها ، گوش دادن صرف در سطح محتوایی است نه رابطه ای همانطور که گفتیم ارتباطات دارای دو سطح محتوایی یا تحت الفظی و رابطه ای هستند سطح رابطه ای با مسایلی چون قدرت پاسخدهی و علاقه طرفین مرتبط است.