پروفایل قربانیان خود تخریب

شما اینجا هستید:

پروفایل رفتاری دستنامه فرمول بندی رفتارهای کلامی و غیرکلامی افراد است، که توسط نشانه های استخراج شده در آن می توانیم به سرعت در قالب کد بندی نیم رخ روانی افراد را ترسیم نماییم. نتیجه هر پروفایل این امکان را به ما می دهد که امیال و باورهای افراد تبیین و پیش بینی نماییم. در این سلسله نوشته ها کاربران نشانه های تشخیص گذاری را خواهند آموخت. در این بخش با پروفایل قربانیان خود تخریب آشنا شده و آن را رمز برداری می کنیم.

۱

الگوی گفتاری قربانیان خود تخریب

قربانیان خود تخریب به دلیل درد عاطفی عظیمی که دارند، منفی به نظر می رسند، آنها احساس بی ارزشی کرده و تمایل به نابودی خود به دلیل پایان دادن به رنج بزرگی که در زندگی احساس می کنند دارند. این افراد تمایل شدیدی برای همراه کردن دیگران به این منجلاب نابودی دارند.

آنها هیجان های واقعی و درد درونی خود را پنهان کرده و دست به سرزنش دیگران می زنند. در زمان شماتت خود معمولا تحقیر و سرزنش خود را شاهد خواهیم بود، به عنوان مثال بیان می کنند: "چقدر احمق هستم." یا "چقدر بد شانس هستم."

دست از شکایت بر نمی دارند و سعی بر توضیح بد بودن کل زندگی دارند، وزن اشاره به گذشته شان زیاد است و با این رفتار بدبینی بیشتری نسبت به حال و آینده خود ایجاد می کنند.

هیچ چیز در ذهن آنها

درست انجام نمی شود و استاد این نوع استدلال هستند، یا این موضوع که با پذیرش مسولیت های رفتارهای خود مشکل دارند. تمامی پیشنهادهای مثبت را با جمله "آره،اما" در راستای توجیح اینکه چرا همه چیز کار نمی کند استفاده می کنند.

قربانیان خود تخریب خود را به عنوان بره های فداکارِ قربانی می بینند و به همین دلیل به طور مداوم متذکر می شوند که چه مقدار مجبور به رنج کشیدن بوده اند و چقدر احساسات عدم شایستگی دارند، آنها همیشه انتظار دارند اتفاق بدی برایشان بی افتد.

در صورت بیان مطلبی مثبت یا دلگرم کننده، معمولا با یک نظر منفیِ و خودتحقیری مواجه می شوید. آنها تعریف شما و یا کلمات تشویق کننده را نادیده می گیرند یا سعی می کنند به شما بگویند شما اشتباه می کنید و یا این که نمی دانید در مورد چه چیزی صحبت می کنید.

به غیر از سرزنش خود، سریع به سرزنش همه و همه چیز برای وضعیت نا امید کننده خود می پردازند و این تقصیر دیگران است که باعث خود تخریبی آنها می شود.

از آنجایی که از عزت نفس پایینی برخوردار هستند، فکر می کنند روابط اجتماعی و کاری شان هیچ وقت خوب نخواهد بود و اغلب مطالبی که عامدانه باعث احساسات منفی و دامن زدن به مسائلی در خانه یا محل کار می شود، را بیان می کنند. این اتفاق به ویژه هنگامی می افتد که همه چیز در روابط حرفه ای و شخصی شان به خوبی پیش می رود، در این زمان بلافاصله چیزی می گویند که آن را خراب و دیگران را با خود دشمن کنند.

پس از آن شاهد اعتراف

این موضوع هستیم که همه چیز تقصیر خودشان بوده و به شما می گویند که چگونه آنها هرگز نمی توانند هیچ کاری را درست انجام بدهد، آگاه باشید که این رفتار یک شگرد برای بدست آوردن همدردی است، ولی همچنان به همان حرف های سمی خود برای ایجاد اختلاف در کار و خانه ادامه خواهند داد، زیرا آنها احساس می کنند که شایسته شادی نیستند. آنها ناخودآگاه تمایل به نابودی روابط معنی دار و مهم خود دارند.

اگر آنها با مواد مخدر یا الکل خود را تخریب کنند، آماده باشید تا رگباری از خشم و خشونتی به شکل لعن و نفرین های بی پایه و اساس به سمت شما آمده و مورد حمله قرار گیرید . متأسفانه این حملات کلامی، بازتابی از خود بیزاری ، نفرت و آزار و اذیت درونی آنها است.

۲

الگوی آوایی قربانیان خود تخریب

صدای آنها معمولا افسردگی و بدبختی را انتقال می دهد، یک مونوتن پایین که عاری از تحرک است. علاوه بر این، ریتم صدای آنها بسته به نوع حالت قربانی بودن ممکن است گاه گاهی ضعیف به نظر برسد، این ویژگی های صوتی به وضوح غم و اندوه درونی و ناتوانی را نشان می دهد.

در زمان بیان نحوه مورد سواستفاده و بدرفتاری قرار گرفتن توسط دیگران، صدای آنها بسیار آهسته می شود. هنگامی که درحال شکایت و یا توضیح بد بختی هستند، غالبا بازدم عمیق از بینی به معنای تاسف دیده می شود، به خصوص در پایان اظهارات شان که موجب می شود بیشتر آسیب پذیر و قربانی به نظر برسند. حتی بدون گوش دادن به حرف هایشان تن صدایشان می گوید: "می توانی باور کنی که این اتفاق برای من بیچاره افتاده؟"

فریاد و خشونت کلامی در این افراد غیر معمول نیست، به ویژه اگر آنها شما یا شخص دیگری را به خاطر مشکلاتشان مقصر بدانند . این امر به ویژه در زمان مصرف الکل و مواد مخدر که باعث عدم کارکرد نورن های باز دارنده مغز می شود، دیده می شود، در این حالت به دلیل مسدود شدن نورون های بازدارنده بیشتر از فحش و توهین یا دیگر رفتارهای خود مخربی استفاده می کنند. می توانید نوسانات تون را که به سرعت از صدای آرام همراه با دلسوزی نسبت به خود به صدای بلند و تند همانند صدای رعد و برق تغییر می کند، شنید.

۳

الگوی زبان بدن قربانیان خود تخریب

قربانیان خود تخریب اغلب دارای وضعیت بدنی ضعیف با شانه های افتاده و خمیده به داخل هستند (اثر لاکپشتی)، اینگونه به نظر می رسد که آنها تمام وزن جهان را بر دوش خود حمل می کنند. در این وضعیت، آنها تمایل دارند خودشان را کوچک نشان دهند. شما همچنین ممکن است آنها را با دست هایی که در اطراف قفسه سینه خود قرار داده اند به عنوان یک ابزار محافظتی مشاهده کنید. سرشان اغلب پایین و خمیده بوده و فقط در هنگام صحبت کردن با دیگران به بالا نگاه می کنند.

وقتی سعی می کنید آنها را با پیشنهادی برای خروج از وضعیت قربانی آرام کنید یا آنها را به چالش بکشید، ممکن است با بی قراری و یک حرکت تکانه ای رو به عقب و جلو، واکنش نشان دهند. علاوه بر این ممکن است ناخن خود را بجوند یا دست هایشان را به یک دیگر قفل کرده و فشار دهند .

حرکت های مکرر در پاها و پا رویه پا انداختن و دوباره بازکردن پاها نیز معمول است. آنها برای راحتی خود و احساس امنیت بیشتر ممکن است دست ها را به هم بچسبانند یا هنگام شنیدن یا صحبت کردن دست ها را به روی ساعد ها یا پاها خود قرار دهند.

آنها اغلب از طریق نوشیدن، پرخوری و یا استفاده از مواد مخدر احساسات بد را نسبت به خود از بین می برند. رانندگی بد در آنها غیر معمول نبوده و تمایل به سوراخ کردن دیوار و یا حتی خشونت فیزیکی نسبت به دیگران در آنها دیده می شود.

۴

الگوی چهره قربانیان خود تخریب

اطراف پلک ها، ابرو ها و پیشانی آنها در هنگام سخن گفتن تنگ می شود، دلیل این موضوع تنش عضلانی است. لبهایشان اغلب فشرده هستند، به خصوص در اطراف گوشه ها که نشان دهنده خشم سرکوب شده و غم و اندوه مزمن است.

هنگامی که احساس ناراحتی و اضطراب می کنند، اغلب لب پایین خود را گاز می گیرند. اغلب ماسک صورت تنش و غم است. معمولا به سمت پایین نگاه کرده و تماس های ضعیف چشم را حفظ می کنند، چشم هایشان را به سمت پایین می چرخانند که منعکس کننده شرم است. اگر آنها به شما توهین کرده باشند، معمولا به شما نگاه نمی کنند، زیرا احساس شرمساری نسبت به رفتار غیر قابل کنترلشان دارند.