شرم دیدگاه داچر کلتنر

شما اینجا هستید:

هیجان ها توسط فلاسفه، زیست شناسان، روان شناسان، نورساینتیست ها و ... با دیدگاه های مختلفی مورد بررسی قرار گرفته است. در این نوشته هیجان شرم دیدگاه داچر کلتنر بیان می شود.

شرم در بسیاری از فرهنگ ها تأیید شده است ولی باید تحقیقات بیشتری صورت گیرد. داچرکلتنر در خصوص این هیجان مطالب زیر را بیان می کند:

هیجانی خودآگاه ناشی از احساس بی کفایتی شخصی، بی احترامی و ننگ است. کلمات انگلیسی مربوط به این احساس بی احترامی، تحقیر و ندامت می باشد.

۱

این احساس در نتیجه اعتقاد ما مبنی بر اینکه کاری که انجام داده ایم مستقیماً ارزش های فرهنگی را نقض کرده است به وجود می آید. شرم یک هیجان منفی است که به ما اجازه می دهد انعکاسی عمیق از خودمان و اعمالمان داشته باشیم، در حالیکه در زمانی دیگر بیان درک محدود از ارزش ها نسبت به دیگران است.

این هیجان می تواند گناه یا تقوا را نشان دهد، این موضوع بسته به چگونگی و زمان استفاده از آن را دارد. شرم بیش از اندازه می تواند به عزت نفس پایین منجر شود همچنین شرم کم می تواند به غرور و تکبر منجر گردد. وقتی موضوعی شرم آور است، افراد احساس کوچکی، کم انرژی بودن و لیاقت داشتن وسایل و ارتباطات خوب ندارند، را گزارش می دهند.

بیان آن شامل پایین آوردن سر و چشم، در حالیکه بیان بدنی شامل کوچک کردن فضای قفسه سینه و پنهان کردن چهره پشت دست است.

این وضعیت باعث می شود ما از منظر دیگران کوچک به نظر آمده و از مناطق آسیب پذیر محافظت کنیم. ( قفسه سینه، گردن و شکم) این هیجان مخالف غرور که در آن بدن باز می شود است. شرم در زندگی اجتماعی افراد بسیار مهم است. بعضی از دانشمندان معتقد هستند که ما برای نمایش سلسله مراتب در گروه، این هیجان را گسترش داده ایم. افراد با وضعیت اجتماعی پایین تر تمایل بیشتری به نشان دادن شرم نسبت به افراد بالاتر دارند.

۲

تشخیص در آوا:

تا به حال نشانه ای ارائه نشده است.

۳

تشخیص در چهره:

نگاه به سمت پایین.

کج کردن و پایین بردن سر.

درهم رفتن ابروها در بعضی از مواقع مانند غم و اندوه

استفاده از یک یا هر دو دست برای پوشاندن چهره.