دوگانه انگاری در ذات Substance Dualism

شما اینجا هستید:

معنی: دوگانه انگاری در ذات، دوگانه انگاری جوهری

دوگانه انگاری - دوباوری دکارتی (نگاه کنید به دوگانه انگاری - دوباوری)، دوباوری در ذات یا دوباوری جوهری است، دوباوری در ذات اساساً نگرشی است هستی شناختی که بنا بر آن امر ذهنی و امر جسمی یا فیزیکی ذات های متمایزی هستند که وجودشان مستقل از یکدیگر است. جوهر ذهنی، فکر است که جایی را در دنیای فیزیکی اشغال نمی کند. افلاطون به دوباوری در ذات معتقد است، زیرا به نظر او سکنی گرفتن روح در بدن امری گذرا است و گرنه جایش در قلمرو لایتناهی و ماوراءطبیعی صورت ها است

در برابر دوباوری در ذات، نگرش دوباوری در ویژگی و خواص قرار دارد.

عالم در ذات متشکل از یک نوع جوهر است و آن جسمانی است. این جوهر برخوردار از دو نوع متمایز ویژگی و خاصیت است که از هم مستقل اند: فیزیکی و غیر فیزیکی. خواص غیر فیزیکی یا ذهنی (نظیر باورها، امیال و هیجان ها) از برخی چیزهای فیزیکی (مغز ها) جدایی ناپذیراند. اما این خواص به ویژگی های فیزیکی تقلیل پذیر نیستند.