نقش اضطراب در فریب

شما اینجا هستید:

فریب و اضطراب ارتباط مستقیمی باهم دارند و هر فردی که در مقابل مفسر قرار می گیرد مقداری اضطراب خواهد داشت، که باید ریشه این اضطراب مشخص شود، که فقط به خاطر حضور مفسر اضطراب دارد یا موضوعی که پنهان کرده است. فریب توسط پنهان کاری اضطراب کمتری نسبت به جعلی که باید به سوال مبهم پاسخ داده شود یا فرد را منحرف کند، ایجاد می کند. معمولا زمانیکه فرد کسی را می خواهد از طریق جعل فریب دهد اضطراب افزایش یافته و وی آسیب پذیرتر می شود. علائم خاصی از اضطراب وجود دارد، که در زمانی که با هم رخ دهند ممکن است نشان دهنده دروغگویی فرد باشد.

علائم فیزیکی اضطراب که به عنوان سازوکار ما برای کاهش استرس شناخته می شوند، بسیار مختلف هستند. اما سه سازو کار زیر در فریب حائز اهمیت است. این سازوکارها در کارکردهای رفتارغیرکلامی با عنوان تنظیم کننده ها شناخته می شوند. تنظیم کننده ها رفتار های ناخودآگاه ( غیر عمدی) که در واکنش به بی حوصلگی یا اضطراب بروز کرده و یا با احساسات منفی نسبت به خود و دیگران ،ارتباط دارد.

 

۱

سازوکارهای داخلی

باز و بسته بودن پاها و بازوها. که به آن تنظیم کننده های معطوف به یادگیری (یک مکانیسم دفاعی در برابر سایر تعامل ها ) می گویند.

۲

سازوکارهای شخصی

لمس بدن یا صورت، که به آن خود تنظیم کننده ها (فرد به بخشی از اندام خود دست می زند) می گویند.

۳

سازوکارهای شیء

برداشتن و گذاشتن مجدد یک شی به عنوان تعدیل کننده اضطراب و انتقال این رفتار به شیء در دسترس تر، که به آن تنظیم کننده های متمرکز به شی (دستکاری ناخودآگاه یک شی ) می گویند.

نکته: بروز یکی از این نشانه ها لزوما نشانه ای از فریب نیست. مفسر باهوش به خوبی می داند باید به دنبال مشاهده خوشه ی رفتاراضطرابی و توجه به زمان برون فکنی انها باشد. علائم خوشه ی نقطه بازگشت مفسر بعد از اتمام گفتگو برای تحقیق عمیق تر را نشان می دهد.